Καθρέφτης

Καθρέφτης < καθρέπτης < ελληνιστική κοινή κάθοπτρον < αρχαία ελληνική κάτοπτρον!

Τα κάτοπτρα συμβολίζουν τη ματαιοδοξία του ανθρώπου και την ανάγκη του για καλλωπισμό. Σημαντικό παράδειγμα αποτελεί ο αρχαίος ελληνικός μύθος του ωραιοπαθούς νέου Νάρκισσου, που ερωτεύεται τον εαυτό του από την στιγμή που κοιτάζεται στα νερά μιας πηγής,και που τελικά πεθαίνει από μαρασμό.Επίσης την εμφάνιση του κατόπτρου έχουμε και στην γερμανική λογοτεχνία, στο πασίγνωστο παραμύθι των "Αδελφών Γκριμ" "Η Χιονάτη", όπου ο μαγικός καθρέπτης πρέπει να απαντάει στην ερώτηση της ματαιόδοξης βασίλισσας: " Καθρέπτη, καθρεπτάκι μου ποια είναι η πιο ωραία στην χώρα;" .

Σε πολλούς πολιτισμούς πιστεύεται ότι το είδωλο του κατόπτρου είναι η ψυxή  του ανθρώπου. Έτσι το σπάσιμο του θεωρείται κακή τύχη (γρουσουζιά).

Γύρω από τους καθρέφτες υπάρχει ένα συγκεκριμένο μυστήριο, που δημιουργεί μία μαγεία, γεννάει μύθους και θρύλους, σχηματίζει πεποιθήσεις και προκαταλήψεις. Μεταξύ άλλων, οι καθρέφτες θεωρούνται «εργαλεία του διαβόλου», «παγίδες» της ψυχής, πρόαγγελοι γεγονότων, πύλες προς μία άλλη διάσταση και πηγή κακοτυχίας. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι πεποιθήσεις, οι μύθοι και οι προκαταλήψεις και από πού προήλθαν;

Στη Βίβλο, το βιβλίο της Γένεσης λέει πως ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Του. Επομένως, όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, βλέπουμε το είδωλό μας, το φάντασμα του ζωντανού μας εαυτού ή μήπως τελικά κοιτάμε το πρόσωπο του Θεού;

Υπάρχει η κοινή πεποίθηση πως εάν κάποιος σπάσει έναν καθρέφτη, λένε ότι θα έχει επτά χρόνια κακοτυχίας και δυστυχίας.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι που μπορούν να εξηγήσουν πως σχηματίστηκε αυτή η πεποίθηση και πως εδραιώθηκε.

Μία εκδοχή είναι πως, τον 16ο αιώνα, όταν ήταν ανεπτυγμένη η τέχνη της κατασκευής καθρεφτών από γυαλί, οι καθρέφτες ήταν τόσο ακριβοί που όταν έσπαγε ένας, θα έπρεπε κάποιος να δουλεύει επτά χρόνια για να μπορέσει να αγοράσει καινούργιο. Μία άλλη πιθανή εξήγηση στηρίζεται στην άποψη που θέλει την ψυχή να παγιδεύεται στον καθρέφτη. Εάν έσπαγε ένας καθρέφτης, ήταν σαν να σπάει ή να παραμορφώνεται η ψυχή..

Ο δικός μου καθρέφτης είναι ένας καθρέφτης χειροποίητος διαστάσεων 65χ65 εκατοστά, στολισμένος με θαλασσόξυλα που βάφτηκαν με λούστρο νερού, κοχύλια και λουλούδια!

Το πλαίσιο - κορνίζα χωρίς τον καθρέφτη.

Λεπτομέρειες από τον στολισμό της κορνίζας.

  Ο καθρέφτης μου ολοκληρωμένος

Με αυτή την κατασκευή παίρνω μέρος και στον "Θαλασσινό διαγωνισμό" στο αγαπητό μας blog "Δελφινάκι"    http://delfinaki-sunset.blogspot.gr/2013/05/blog-post_14.html. Βέβαια το δικό μου δελφινάκι "έχει κάνει βουτιά" αυτή την στιγμή και είναι κρυμμένο πίσω από τον αστερία αλλά είμαι σίγουρη ότι θα βγει στην επιφάνεια για τα καλά σε επόμενη ανάρτηση!

" Χαμογέλα στον καθρέφτη. Κάν’ το αυτό κάθε πρωί και θα αρχίσεις να βλέπεις μια τεράστια διαφορά στη ζωή σου."

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!

Κύκνος από θαλασσόξυλα!

Στην ελληνική μυθολογία αναφέρονται τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα με το όνομα Κύκνος.  Ο γιος του θεού Άρη, ο γιος του θεού Ποσειδώνα, ο  γιος του Σθενέλου και ο  γιος του Απόλλωνα Ο πιο διάσημος ήταν ο γιος του θεού Άρη και της Πελοπείας ή της Πυρήνης

Στην ελληνική μυθολογία γνωστή επίσης η ωραία Λήδα και ο κύκνος  κατά τον οποίον όταν ο Δίας την είδε στον Ταΰγετο ή στη μικρή νησίδα «Πέφνον» προ των θαλαμών, την ερωτεύθηκε και ζητώντας τη βοήθεια της θεάς Αφροδίτης, η οποία τον μεταμόρφωσε σε Κύκνο λαμβάνοντας η ίδια μορφή αετού καταδιώκοντάς τον. Τους είδε η Λήδα και αισθανόμενη συμπάθεια προς τον κύκνο έσπευσε να τον σώσει παίρνοντάς τον μέσα στην αγκαλιά της. Λίγο αργότερα η Λήδα κατ΄ άλλους γέννησε δύο αυγά ή κατ΄ άλλους ένα αυγό!

Όμως υπάρχει και ένα παραμύθι! Ένα παραμύθι από το οποίο ξεπήδησε και ο δικός μου κύκνος.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σ' ένα καταπράσινο αγρόκτημα μια πάπια. Είχε φτιάξει ανάμεσα σε κάτι καλάμια μια μικρή φωλιά κι εκεί κλωσούσε τα αυγά της. Ώσπου μια μέρα τα αυγά άρχισαν να ραγίζουν κι από μέσα ξεπρόβαλαν όμορφα, κίτρινα παπάκια όμως βγήκε και  ένα πλασματάκι που είχε γκρίζο τρίχωμα και ήταν πιο άσχημο απ τα άλλα παπάκια.

Ο καιρός περνούσε κι ενώ τα αδέρφια του γινόταν όλο και πιο όμορφα αυτό φαινόταν όλο και πιο άσχημο δίπλα τους. Τα ζώα του αγροκτήματος το κορόιδευαν, το ίδιο και τα αδέρφια του ώσπου αναγκάστηκε να φύγει και να ζήσει μόνο του. Μια μέρα εκεί που κολυμπούσε είδε κάποια πανέμορφα μεγάλα πουλιά να πετούν στον ουρανό όμως φοβήθηκε μην το κοροϊδέψουν και κρύφτηκε σε μια σπηλιά. Την άνοιξη που ξαναβγήκε να κολυμπήσει είδε το είδωλό του στο νερό και έμεινε έκπληκτο!  Δεν ήταν πια το γκρίζο και άσχημο παπάκι αλλά ένας μεγάλος και όμορφος κύκνος! Λίγο πιο κει είδε τα όμορφα πουλιά που είχε θαυμάσει τότε, την ώρα που πετούσαν. Ένα από αυτά, το πλησίασε και τον κάλεσε μαζί τους. Αποφάσισε να ακολούθησε τους κύκνους στα μακρινά ταξίδια τους και έτσι γνώρισε όλο τον κόσμο. Καμιά φορά περνούσε απ' το αγρόκτημα να δει τη μαμά του. Κι όλα τα ζώα το θαύμαζαν και το ζήλευαν γιατί ήταν ένας όμορφος κύκνος!!!

Δύο ξύλα λοιπόν ένα που ξέβρασε κάποια στιγμή η θάλασσα και ένα που απόμεινε όταν κόπηκε ένα ξεραμένο κλαρί από έναν γέρο πλάτανο, έγιναν ο "δικός μου" κύκνος!

Τα δύο ξύλα ενώθηκαν με δύο βίδες στον λαιμό και δύο στο σώμα και ο κύκνος πήρε την θέση του περιμένοντας κάποια στιγμή το ταίρι του!

Ασπρα καράβια τα όνειρα μας

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας, για κάποιο ρόδινο γιαλό, θα κόβουν δρόμο  ευωδιαστό,  και θ’ αρμενίζουν, ω χαρά μας, ίσα στο ρόδινο γιαλό!!!

Πήρα λόγια από τους στίχους του Γ. Σπανού για να δώσω πνοή στα πανιά των δικών μου καραβιών . Πνοή που τα βοήθησε να ταξιδέψουν για τα πασχαλινό bazaar του Χαμόγελου του παιδιού!
Υλικά που χρησιμοποίησα θαλασσόξυλα και γάζα, σχοινί, διάφορα κοχύλια και γαλάζιες σαν την θάλασσα χάντρες.
Τα τέσσερα ήταν μεγάλα με ύψος 1 με 1,20 του μέτρου

                               ΣΧ. 1

ΣΧ. 2

ΣΧ. 3

ΣΧ. 4

  

Τα άλλα ήταν μικρά περίπου 35-40 εκατοστά.

ΣΧ. 5

ΣΧ. 6

ΣΧ. 7

ΣΧ. 8

Ελπίζω να είχαν ούριο άνεμο και να μπορέσουν να χαρίσουν "άσπρα" όνειρα στο ταξίδι τους!

Στεφάνι πασχαλιάτικο

Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαίου , η οποία είναι μέρα αργίας (η

Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, για το εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου. Τις περισσότερες φορές η Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη με την Παγκόσμια Μέρα των Εργατών (Εργατική Πρωτομαγιά), την ημέρα δηλαδή που τιμώνται οι αγώνες του εργατικού κινήματος. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προχριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη και γίνονται μέχρι σήμερα . Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεοπαγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.

Στην Αρχαία Ελλάδα,  πρώτα στην Αθήνα και στη συνέχεια και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας γιορτάζονταν τα "Ανθεστήρια",  όπου κατά την τελετή κατευθύνονταν προς τα ιερά πομπές με κανηφόρες, που κουβαλούσαν λουλούδια, η λεγόμενη και  «γιορτή των ανθέων». Ιδρύθηκε πρώτα στην Αθήνα, όπου με μεγαλοπρέπεια βάδιζαν προς τα ιερά πομπές με κανηφόρες, που έφερναν άνθη. Έπειτα τα Ανθεστήρια διαδόθηκαν και σε άλλες πόλεις της χώρας και πήραν πανελλήνια μορφή. Όλες οι εκδηλώσεις της ημέρας ήταν αφιερωμένες στην γονιμότητα και την καρποφορία της γης.

Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν "ροσύλλια" τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.

Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.

Στις μέρες μας η Πρωτομαγιά, με το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι έχουμε απομακρυνθεί, ζώντας στις μεγαλουπόλεις.

Τι γίνεται όμως όταν η Πρωτομαγιά είναι στην μέση της Μεγάλης Εβδομάδας, όπως φέτος;

Από ότι κατάλαβα μάλλον θα γιορταστεί δύο φορές. Μία στην 1η του Μάη, αύριο και μία στις 7 του Μάη, ημέρα Τρίτη!

Έτσι και εγώ αποφάσισα για αύριο να φτιάξω ένα πασχαλιάτικο στεφάνι και μεθαύριο το λουλουδένιο!

ς